صحبت از پنجره ای است که گره خورده به بغض

دیر زمان بود که میخواستم برایت بنویسمبرای تویی که وجود نداری و نداشته ای اندک قلمی و سر سوزن ذوقی در میان این همه رفتن و رفتن و گریختن و فرار کزدن از خود همیشه آدمی متمرد بوده امتمردی ریشه دوانیده در باطنم به هیچ ساختاری پا ندادم و همیشه از چیزی که پایم را بند می کرد فرار می کردم همیشه می خواه صحبت از پنجره ای است که گره خورده به بغض...